بررسی افت درجه نفوذ قیر 60/70 پس از حرارت
قیر 60/70 بین پروژههای راهسازی حسابی طرفدار داره.
اگه تا حالا تو جادهای بودی که سطحش صاف و مرتب و بادوام بوده، احتمالاً همین قیر رو زیر لاستیکات داشتی. دلیلشم واضحه؛ نه اونقدر روانه که تابستون بریزه و شل بشه، نه اونقدر سفته که کار رو سخت کنه. این تعادله باعث میشه تقریباً تو هر جوی جواب بده؛ چه هوا سرد باشه، چه گرم یا مرطوب.
برای خرید قیر با کارشناسان ما در ارتباط باشید .
ولی راستش رو بخوای، این قیر هم مثل هر چیز دیگهای دردسرهای خودش رو داره.
اگه زیادی داغش کنن یا زیاد هوا بکشه، کمکم خاصیتاش رو از دست میده و از اون قیر قبلی خبری نمیمونه.
یکی از مهمترین چیزها در مورد قیر 60/70،
بحث نفوذپذیریشه؛ یعنی چقدر نرمه یا سفت. آزمایش گرفتنش هم خیلی پیچیده نیست—یه سوزن با وزن و دمای مشخص میذارن روش و میزان فرو رفتنش اندازهگیری میشه. هرچی سوزن بیشتر فرو بره، قیر نرمتره؛ کمتر بره، سفتتره. اگه همین آزمایش رو قبل و بعد از داغکردن اجرا کنی، کاملاً معلوم میشه خرید قیر چقدر عوض شده. مثلاً اگه بعد حرارت درجه نفوذ کم بشه، یعنی قیر رفته سمت سفت شدن و کیفیتش پایین اومده.
ولی چرا این اتفاق میفته؟
داستانش اینه که موقع گرم کردن، قسمتهای سبک قیر بخار میشن و وقتی اکسیژن هم وارد بازی میشه، قیر سفتتر میشه. این داستان اگه چند بار تکرار بشه، نفوذپذیری قیر کم میشه و ویسکوزیته بالا میره. نتیجش آسفالتیه که زود خشک میشه و ترک میخوره.
اهمیتش همینه؛ قیر خیلی سفت بشه، مخصوصاً تو هوای سرد یا جاهایی که اختلاف دما زیاده، آسفالت اصلاً دووم نمیاره. برای همین آزمایشهایی مثل TFOT و RTFOT مهمن؛ دقیق نشون میدن بعد گرما قیر چهجور شده و اصلاً ارزش استفاده تو پروژه رو داره یا نه.
یه مفهوم دیگه هم هست به اسم نسبت نفوذ باقیمانده؛
یعنی بعد حرارت، چند درصد از نفوذ اولیه مونده. هرچی این درصد به مقدار اولیه نزدیکتر باشه قیر مرغوبتره و دیرتر پیر میشه. استانداردها هم واسه همین نسبت، حد و مرز گذاشتن.
مشکل از وقتی شروع میشه که قیر رو زیادی میزارن رو شعله یا دمای کار رو بیدلیل بالا میبرن. قیر اگه مدت زیادی داغ بمونه یا به هوا بخوره، سریع خاصیتاش رو از دست میده. حتی جنس نفت خام اولیه هم تاثیر داره. بعضی قیرها بهتر پیر میشن، بعضیا نه.
توی کارخانه ساخت قیر 60/70،
معمولاً با ترکیب دقیق انواع قیر کار رو در میارن. همه چیز درست پیش بره، جنس خوب درمیاد بیرون. ولی یه بیدقتی کوچیک کل کیفیت رو بهم میریزه. کیفیت وکیوم باتوم هم کلی فرق ایجاد میکنه.
فراتر از درجه نفوذ، نقطه نرمی قیر هم موضوع مهمیه؛ هرچی قیر سفتتر باشه، نقطه نرمی بالاتر میره. اگه یکی از این شاخصها غیرعادی بود، یعنی مشکلای هست و باید پیگیر بشید.
این تغییرات چه بلایی سر آسفالت میاره؟ قضیه سادهست: قیر که سفت بشه، کشسانی میره و آسفالت زود میشکنه، مخصوصاً جاهای سردتر.
کم شدن درجه نفوذ همیشه فاجعه نیست؛ تا یه حدی طبیعی هم هست. مهم اینه که این افت زیادی نشه. اگه هنوز تو محدوده استانداردی، خیال راحت باشه. ولی اگه افت خیلی زیاد باشه، باید قیدش رو بزنی چون آسفالتت ترک میخوره و دیگه دووم نداره.
تو کار آسفالت، دمای ترکیب قیر و سنگدونهها واقعاً مهمه.
بعضی وقتها برای اینکه کار سریعتر تموم شه، دما رو بیمورد بالا میبرن و اون وقت دیگه خاصیتی از قیر 6070 باقی نمیمونه. قیر اگه مدت طولانی داغ بمونه یا چند بار گرم و سرد شه باز کیفیتش داغون میشه. حتی اگه تانکر مناسب نباشه یا عایق نداشته باشه، باز همین بلا سر قیر میاد.
نمونهبرداری خیلی مهمه؛ اگر درست نباشه آزمایشتون هم اعتباری نداره چون باید نمونه واقعاً نماینده کل مخزن باشه.
حالا اگه دنبال خرید قیر 60/70 خوب هستی،
فقط به اسم یا گرید قانع نشو. حتماً آنالیزش رو بعد آزمایش حرارتی ببین و شاخصها رو مقایسه کن. همین کار ساده خیلی از ابهامها رو برطرف میکنه.
برای کنترل کیفیت هم آزمایشهای قبل و بعد حرارت رو جدی بگیر و نتایج رو کنار هم بذار، مخصوصاً تو پروژههای بزرگ. اینطوری جنس بیکیفیت رو میذاری کنار.
در نهایت، قضیه نفوذ قیر فقط موقع تولید مهم نیست. حتی بعد اجرا هم لایه زیری روکش آسفالت مدام هوا میخوره و با تغییر دما سروکله میزنه. اگه روز اول خوب نباشه یا زود پیر شه، زود ترک میخوره.
بررسی افت درجه نفوذ قیر نفوذی 60/70 پس از حرارت
پس اگه دنبال قیر 60/70 درجه یک هستی
این چکلیست رو همیشه دم دستت باشه: اعداد نفوذ قبل و بعد حرارت، نقطه نرمی، درصد نفوذ باقیمونده، تغییر وزن، شرایط حمل و آزمایشها. اینا رو یکی یکی بررسی کن.
دوام آسفالت دقیقاً به همینها بستگی داره: دمای مناسب، مدت حرارت کم، مخزن درست و آزمایشهای حسابشده. همه اینا رو رعایت کنی، جاده درست درمیاد و روکشش هم راحت ترک نمیخوره.
پالایش نفت سینا شمال تامین قیر را در تمامی گریدها برای پروژه های شما انجام میدهد.